Það var bara venjulegt laugardagskvöld

Við maðurinn minn ákváðum að kíkja út saman, okkur finnst báðum gaman að dansa & skemmtum okkur yfirleitt konunglega saman. Við drukkum hvorugt mikið, hittum vinkonur okkar & kvöldið var æði.

Klukkan sló 04, staðunum lokað svo næsta skref var taxaröðin.
Þar er yfirleitt líf & fjör, maður spjallar við fólk sem maður kannski sér aldrei aftur, maður hittir vini, kunningja & allskonar fólk.
Við vorum hvorugt mikið drukkin, við vorum fullkomlega sátt við gott kvöld & hlökkuðum til þess að fara heim að sofa. Því hvað er betra eftir að standa úti í ískulda? Ekkert annað en að stökkva undir sæng & sofna.

Við hittum kunningjavinkonu okkar þarna & með henni voru vinir hennar, við spjölluðum hlógum & höfðum sjúklega gaman, ákváðum að kíkja heim til hennar í eftirpartý & meira spjall, taxinn kemur &……………………….

………. BOOM. Maðurinn minn sagði að ég hefði sest inn í taxann & svo bara leið ég útaf. Ég man óljóst eftir restinni. Ég man að við vorum komin heim til stelpunnar & ég ældi endalaust. Síðan man ég ekkert þangað til við erum að labba heim, þessar mínútur sem ég man, var hausinn á mér í 100% lagi, en restin af líkamanum bara fúnkeraði ekki, ég gat ekki labbað, mér leið eins & ég væri gerð úr gúmmíi. Mér leið eins & ég væri flubber & réð ekki við neitt.

Ég æli endalaust heima í marga tíma, held engu niðri, sef endalaust & dagurinn bara fór.. Ég tek fram að þetta eru orð mannsins míns, því ég var ekki við.. Ég vakna kl 18:30, búin að missa af 14 tímum.

Hvað gengur svona fólki til?

Kæri byrlari, Þú varst óheppinn þetta kvöld & ég heppin, heppin því maðurinn minn var með mér & gat passað uppá mig.
Tilfinningin sem maður upplifir eftir svona lagað er t.d. valdleysi, mér líður eins & þessi tiltekna manneskja hafi rænt mig valdi þetta kvöld, rænt mig allri skemmtuninni, rænt mig sjálfri mér í marga klukkutíma.

Það er vond tilhugsun að það sé manneskja þarna úti sem ætlaði sér hluti með mig, ætlaði að notfæra sér ástand mitt, uppfylla sínar sjúku þarfir & hugsanir, vera skrímsli í mannsmynd, ræna mig öllu, misnota mig.

Gerir þú þér grein fyrir því að svona hefur tekið allan lífsvilja af fólki?

Ég er þakklát fyrir að þetta var mitt glas en ekki stelpunnar við hliðiná, ég er þakklát vegna þess að ég á mann sem passar uppá mig. Ég er þakklát fyrir það að ég geti dílað við þetta & skilað skömminni til þín. Þú ert lasin ekki ég.

Þú átt alla mína samúð. Svona gerir enginn sem líður vel, svona gerir enginn nema vera virkilega veikur.
Góðu fréttirnar eru samt þær að þú getur fengið hjálp, þú þarft bara að leita að henni & taka henni, vinna úr þínum vandamálum & þá ertu í góðum málum. Ég myndi gera það áður en þessar sjúku tilraunir þínar eyðileggja lífið þitt.

Það sem hryggir mig mest er að þetta er alltof algengt, þetta er svo algengt að þetta er að gerast hverja einustu helgi. Ég veit um fleiri en eina & fleiri en tvær stelpur sem hafa lent í þessu. Sorgleg staðreynd. Það er sjúklega sorglegt að þurfa að vera sífellt á varðbergi, alltaf að passa sig, alltaf með augu í hnakkanum að fylgjast með. Óþolandi. Gerir mig brjálaða.

Takk fyrir að lesa, pössum uppá hvert annað, verum vakandi. Það kostar ekkert.