Þegar eg gerðist netlaus,alveg óvart!

Nú þegar nýtt ár rann i garð strengdu margir áramótaheit, aðrir gerðust vegan i einn mánuð og hinir lágu bara í því sama og árið áður. Ég sjálf strengdi nú engin heit, en ég hinsvegar upplifði skringilega tilfinningu út Janúar.

Ég eins og flest allir aðrir byrjaði mánuðinn á því að kaupa mér inneign og internet magn á símann. En hinsvegar þá var síminn minn á einhverjum allt öðrum nótum. Hann einhverra hluta vegna slökkti á wifi hnappinum alveg sjálfur svo eg var oft stödd heima hjá mer en að nota gagnamagnið á símanum. Þetta leiddi auðvitað til þess að eg kláraði gagnamagnið mun fljótar heldur en áður og var því orðin netlaus í kringum 9 Janúar. Ég er það nísk að ég týmdi ekki að kaupa mér annan gagnamagnapakka og ákvað því að verða netlaus á símanum út allan mánuðinn.

Ég skal viðurkenna þetta gat alveg erfitt á köflum. Serstaklega þegar ég þurfti að millifæra eða senda einhvern merkilegan tölvupóst þá var ekki langt í pirringinn hjá mér að þurfa að bíða eftir því að komast heim. Eg upplifði svo hinar tilfinningarnar. Það að eg var ekki alltaf föst í símanum í bílnum eða í búðum. Það kemur manni nefnilega alveg lúmskt á óvart hversu virkilega mikið maður er háður netinu í daglegu lífi.

Það kom fyrir að ég þurfti að reyna verulega á heilann á mér bara við það að ákveða hvað ætti að vera í matinn. Þar sem við fjölskyldan erum mjög dugleg við það að prófa framandi rétti og það krefst yfirleitt smá google tíma.

Google maps og bara google (gúggli frændi) var algjorlega hreinasta helviti að missa. Ég var góð fyrstu vikuna en svo þegar kom að lengri tíma þá voru fingurgómarnir farnir að klappa kortinu til að kaupa net. Pæliði í geðveikinni!

Bara við það að bíða eftir einhverjum fundi gat gert mig snar. Nú er ég með mikla ofvirkni svo það að sitja bara og bíða er ekki fyrir mig, eg er ekki lengi að verða stjórnslaus. Að taka börnin í búð! Og áður en þið ranghvolfið augunum… Hugsiði hversu margir nota youtube til að halda börnunum í kerrunni eða bara góðum til þess að geta verslað. Það er alveg ansi góð og stór prósenta foreldra og ég fúslega rétti alveg upp höndina !! Þó þetta se ekki gert í öllum búðarferðum.

Eftir þennan netlausa mánuð sá ég nú samt fram á mál að þetta verður gert aftur. Og þetta gerði mér líka alveg virkilega grein fyrir hvernig kynslóð dætra minna getur orðið. Svo elsta stelpan mín sem er níu ára fekk „alvarlega að kenna á því“ eins og hún vill orða það og skjátíminn hennar var styttur niður um helling. Nýjar reglur voru settar og við ætlum okkur að tengjast meira sem fjölskylda.

Ég virkilega mana ykkur í það að prófa þetta. Og eg er að tala um heilan MÁNUÐ! Ekki viku eða dag, mánuð! Það mun koma ykkur á óvart hversu virkilega mikið við erum farin að stóla á internetið hversdagslega.

Sjáumstumst!

signaturelogomaker_20012019040832